Heb jij een plan B? Voor als het leven op zijn kop staat?

We go way back, zij en ik. Of toch al bijna 10 jaar, bedacht ik me toen ik op weg was naar Tielrode voorbije zaterdag. Bijna 10 jaar geleden was het. Zij zat aan de andere kant van het gebouw, jong te zijn én sterk. Een vat vol ambitie on high heels. Onze wegen scheidden, ik ging werken bij een ander mediabedrijf. Ik zag via sociale media dat ze snel omhoog schoot, die marketing ster. Ook zij veranderde van bedrijf. Als een vis in het water, tot het stil werd. Tot er ziekenhuisfoto’s op haar feeds verschenen. Wat er precies aan de hand was, dat wist ze zelf niet. Ze was nog niet het ziekenhuis uit, of er volgde alweer een foto met een infuus. Maar naast die angst, die twijfel, die niet weten wat er nu scheelde, zag ik  een foto van op Werchter. Wauw, dacht ik, zij heeft moed. Moed om met een rolstoel op een wei vol feestende mensen te gaan staan, euh zitten. Net daar waar je het hardst geconfronteerd wordt met dat wat niet meer kan.  Chapeau!

En die moed, die typeert haar, vind ik. Altijd zo positief blijven, ook al gaf ze soms eens stilletjes toe dat het niet gemakkelijk was. Of zuchtte ze dat ze wéér eens naar het ziekenhuis moest en hoopte dat er geen operatie zou volgen. Of net wel, eentje die alles zou oplossen. Redenen zat om in een hoekje weg te kruipen, maar dat deed ze net niet.

Haar drang om niet te verdwijnen deed haar met haar blog, Rue No, starten. Ik volgde én volg haar met plezier, WAT EEN PEN! Meer dan eens vloeide er een traantje of werd ik stil om wat ze schreef. Zo ook vorige zaterdag. Dat ik wel gek moest zijn, zei een vriendin me aan de telefoon. Zo ver rijden voor een boekvoorstelling?! Maar stiekem wist ik dat het het waard zou zijn. Hoe Evi haar boek ‘Life On Sneakers‘ voorstelde, raakt me nu nog.

Het was geen gewone boekvoorstelling waarbij er stukjes uit ‘Life on Sneakers‘ werden voorgelezen. Maar het werd een belevingstocht in B&B Arck, waar ze ook een groot deel van haar boek bij elkaar schreef. Dankbaar dat ik dit mocht beleven, neem ik jullie mee naar 5 kamers in Arck ofwel door de 5 hoofdstukken in haar boek.

• ONMACHT •

IMG_8637

IMG_8647

Elke kamer straalt het gevoel van dat bepaalde hoofdstuk uit. Onmacht … ik twijfel eventjes om de deur te openen, omdat ik kan vermoeden wat er achter zit. De muziek die er speelt bekruipt me. Pompei van Bastille. Ik gebruikte dit lied ook ooit om een hoofdstuk af te sluiten. Het raakt me, once again. En ik voel Evi’s onmacht. Ik kan mijn tranen niet meer bedwingen als ze over haar dochter Lola praat of de brief die ze aan haar vader schrijft.

IMG_8649

Ik luister nog naar de stem die een stukje voorleest uit het boek en naar de muziek voordat ik me naar de volgende kamer begeef.

• VERDRIET •

Het is er wel, maar je ziet het niet. En toch voel je, dat wanneer je deze kamer binnenkomt, dat het gevoel al lichter is. Ik voel me letterlijk minder zwaar … en toch zindert de onmacht nog altijd door. Het voelt nog altijd heel erg stil.

IMG_8651

IMG_8653

MC Life On Sneakers-001.jpg

De mooiste quotes werden verzameld in het boek. Quotes waar je even langer bij stilstaat.

• HOOP •

Ik moet waarschijnlijk niet vertellen dat deze kamer me weer een beetje vrijer deed ademen. Het was er licht en een klein beetje vrolijker. Niet alleen de kamer deed me zo voelen, maar ook als ik het boek las, voel je dat Evi vrolijker wordt. Nog steeds met vallen en opstaan, maar de wereld werd voor haar een klein beetje liever, en deze straffe dame meteen weer positiever.

IMG_8662

IMG_8663

IMG_8671.jpg

• AANVAARDING •

Voor ze aan deze stap kwam, heeft Evi op een rollercoaster gezeten van emoties, van pijn. En knap, echt knap dat ze haar situatie aanvaardt. Want al is het nog steeds geen gemakkelijk leven en al heeft ze nog steeds veel pijn. Ze aanvaardt, wat is. Straf is dat!

IMG_8675

IMG_8679

IMG_8681

• DANKBAARHEID •

Daar was ze dan, Evi met haar boek. In de laatste kamer. Dankbaar om de dingen die deze journey haar geleerd heeft. Dankbaar dat ze er nog steeds is en leeft met haar geliefden rond haar. Toch vind ik het wederom straf, want het is niet omdat ze dankbaar is dat het hiermee is afgelopen. Dat de pijn er daarom niet meer is.

IMG_8685

IMG_8686

IMG_8687IMG_8690

Wij werden in deze kamer verwend met lekkers!! Een stralende Evi die  voor iedereen haar tijd nam om een praatje te maken, iets persoonlijks in haar boek te schrijven. Of een selfie te nemen. Dat ook.

IMG_6002

Ze geniet, overduidelijk. En het boek? Dat moet je gewoon lezen. Dat vind niet alleen ik, want nog geen week na de release staat ze al in de top 10 van De Standaard Boekhandel. OP NUMMER VIER! Als dat geen topprestatie is van een topwijveke? Enne Evi, beloof je me dat je nu een beetje rust? Dat boek verkoopt gewoon zichzelf!

Het boek is hét voorbeeld van dat er altijd wel een uitweg is. Altijd licht aan het einde van de tunnel, als je dat wil. Ook al loopt het nog altijd niet even smooth. Het maakt me vooral ook erg dankbaar voor wat ik heb. Mijn eigen ouders, mijn lief, mijn kinderen, vrienden, … het leven, quoi. Het niet for granted nemen.

Dat boek koop je trouwens op haar blog Rue No of hier, misschien hier, of liever hier? Zeg niet dat je het niet vond.

Love Life!
Katrien

2 gedachtes over “Heb jij een plan B? Voor als het leven op zijn kop staat?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s